Aarde of land

Het is een misvatting te denken dat op grond van de hiernaast genoemde Bijbelteksten de wereld zal vergaan. Wat wordt bedoeld is dat het liefdeloze denken en doen van de mens(heid) zal vergaan. En de mens zal op grond van een nieuw denken in liefde staan.

In de Bijbel (Gen. 1:2) staat dat in het begin de aarde ledig en woest was en overal was duisternis. Deze zin is beeldtaal, want de mens die als baby op aarde komt, leeft nog in geestelijke duisternis. Als kind wordt ieder mens onwetend van het doel van zijn leven op aarde geboren. Daarom zegt God ook dat Hij de mens “licht” (Gen. 1:3), dat is wijsheid, geeft. Dankzij Gods wijsheid kan de mens leren wat zijn doel op aarde is, want Hij vertelde vanaf Zijn Schepping van Adam en Eva de mens steeds weer, dat het doel van zijn leven hier op aarde de ontwikkeling van ware liefde tot God en zijn medeschepselen is.

Verder lezen …

Zie, Ik zal scheppen nieuwe hemelen en een nieuwe aarde; en de vorige dingen zullen niet meer herdacht worden. (Jes. 65: 17).

Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de eerste hemel en de eerste aarde was voorbijgegaan. (Openb. 21: 1).

Hoe Ik, de bron van alle licht, ondanks al de voorboden en verkondigers van Mijn komst miskend kon worden door deze wereld d. w .z. door de verduisterde mensen, die met hun hele wezen uit Mij of wat hetzelfde is, uit de bron (het Woord) ontstaan zijn, is reeds in het vijfde vers (Joh. 1:5) duidelijk naar voren gebracht. Alleen moet daarbij nog wel aangetekend worden, dat hier onder het begrip ‘wereld’ niet verstaan moet worden ‘de aarde als draagster van verloren zielen, die tezamen de materie vormen’, maar alleen ‘de mensen’ als zodanig.

Verder lezen …

Door |2018-11-15T14:04:48+00:0012 oktober, 2018|Categorieën: beeldspraak, geloven|