De Bijbel letterlijk nemen, of niet?

De Bijbel en ook de geschriften uit de periode voor de Bijbel, zijn eeuwenlang uitsluitend letterlijk gelezen, ook al lijkt het volkomen onlogisch wat er staat. Het lijkt bijvoorbeeld onmogelijk dat Jona in de maag van een walvis kon overleven. Maar toch staat het wel in de Bijbel en veel mensen accepteren dit, omdat bij God alles mogelijk is. Aangezien er veel meer dingen in de Bijbel staan die onlogisch lijken, of onbegrijpelijk zijn, is het logisch te veronderstellen dat die verhalen een diepere betekenis moeten hebben en dat wij de taak hebben die betekenis te gaan zien. Deze mening bevestigt onder andere Jakob Lorber in zijn boeken, want hij schrijft herhaaldelijk dat de verhalen in de Bijbel beeldspraak zijn. Er zit een geestelijke betekenis achter en die wordt in zijn boeken vaak uitgelegd.

“God Vrezen? Dat is leven volgens Gods liefdevolle orde. Handelen naar zijn liefde.” Zie Jakob Lorber in GJE 9, 86:5-6.

De verhalen in de Bijbel zijn metaforen en er zijn verschillende schrijvers, zoals Jakob Lorber, Emanuel Swedenborg, Gottfried Mayerhofer, Bertha Dudde en Ingrid ten Boske die de betekenissen van veel Bijbelse verhalen glashelder hebben uitgelegd, maar noch die oude schrijvers, noch de hedendaagse, worden wonderlijk genoeg niet door de kerken erkend. Sterker nog, de teksten van Lorber staan zelfs op een lijst van door de kerken ‘verboden’ boeken.

Blij met nieuwe inzichten?

Je zou verwachten dat alle kerkvaders en Bijbelkenners dolblij zouden zijn met dergelijke boeken die vele Bijbelse verhalen en schijnbaar onlogische dingen verklaren, maar het tegendeel is eerder het geval. De kerken negeren die schrijvers totaal. Veel lezers van deze boeken hebben ervaren dat dominees en pastoors niets van deze boeken willen weten.

Wanneer we de geestelijke betekenis van de Bijbel willen gaan begrijpen, moeten we op een andere manier gaan lezen. De teksten niet alleen letterlijk nemen, maar de beeldtaal ervan gaan zien. Als er bijvoorbeeld staat, eet honing, dan betekent dat: wees mild voor je medemensen. De “doornen en distels” op je levenspad zijn de wereldse problemen waar je mee te maken krijgt om je te verdeemoedigen en Gods orde te leren zien. De “vloek” van God is het verhelderende inzicht dat je een fout hebt gemaakt tegen de orde van Gods liefde. Zo staan er veel geestelijke adviezen in de Bijbel, maar ze zijn verpakt in letterlijke begrippen. Zodat de mens bij Jezus moet aankloppen om het te kunnen begrijpen en niemand het goede en ware van Zijn leer kan verdraaien.

Als Mozes zegt: ‘In den beginne schiep God hemel en aarde’, dan bedoelt Mozes daar absoluut niet de zichtbare hemel en de zichtbare materiële aarde mee. Daaraan zal hij als echte wijze nooit gedacht hebben, omdat hij altijd alleen maar de volle innerlijke waarheid in zijn verlichte wezen bezat. Maar hij verhulde zijn grote wijsheid door beeldspraak, zoals hij voor het volk zijn te stralende gezicht met een drievoudige afdekking moest verhullen.

Jakob Lorber, GJE 2, 219:5

Alle vijf boeken van Mozes en alle profeten, en de geschriften van David en Salomo kunnen alleen maar langs de weg van innerlijke, geestelijke analogie begrepen worden.

Jakob Lorber, GJE 4, 142:2

Als jij in de tijd van Mozes zo gesproken had als je nu spreekt, dan zouden destijds noch Mozes noch een van de andere profeten jou begrepen hebben; aangezien echter nu bij jullie de oude taal om de jullie bekend gemaakte redenen in deze tijd geheel en al verloren is geraakt, moet je daarin ook de reden zoeken, waarom jullie nu Mozes en de profeten niet kunnen begrijpen.

Jakob Lorber, GJE 8, 44:3

Door |2018-02-06T13:32:07+00:0011 oktober, 2016|Categorieën: beeldspraak, Bijbel, geloven|